Welkom!

Featured

Posted on by
6

 

Welkom! Op dit weblog lees je meer over mijn trainingen / wedstrijden / pijntjes / gadgets, kortom, m’n wel en wee op hardloopgebied. Sinds 2010 heb ik ook het mountainbiken herontdekt, dus ook daarover plaats ik af en toe een berichtje. ‘Twijfel’ is my middle name, dus niets staat vast. Verwacht van mij geen kant en klare kost, het gaat vooral om ‘t wikken en wegen, de weg naar… En zeker ook om fanatiek hardlopen & mtb-en, maar dan wel met een knipoog en onderwijl genietend van de geneugten des Levensch! Ik zit inmiddels in mijn tweede loopleven, en kom tot de ontdekking dat er destijds nog wel meer in had gezeten, want de PR’s van toen (ca. 10 jaar geleden) komen langzaam weer in zicht! Gaat me dat lukken? Je leest het hier… Veel leesplezier, en als je het leuk vindt… geef gerust commentaar ;-) .

Wow, ik word gekwoot door een schrijver!

Posted on by
1

Af en toe googel ik mezelf. Gewoon, omdat het kan, maar ook om even te checken of ik (of anderen) niet al te veel persoonlijke info prijsgeef (er zijn vast ook anderen die mij googlen ;-) ).

Net tikte ik weer eens mijn naam in en stuitte op een column van Diederik van Hoogstraten (dit typend denk ik dan… vindt hij deze link als hij zichzelf straks googelt? ;-) ).

Diederik heeft een heel herkenbaar en erg vermakelijk boek over hardlopen geschreven (De rennende Hollander, aanrader!). Qua prestatiegerichtheid en niveau lijken we wel iets op elkaar, hij kan alleen ‘iets’ beter schrijven.

Ik zal het kort houden, wilde gewoon even mijn verrassing met jullie delen dus zeg…

lees hier verder! [column van Diederik op ProRun]

Ciao, D

ps: het is erg jammer maar het blijkt nog niet mogelijk om reacties bij mijn berichten te plaatsen! Weblog zegt hard zijn best te doen om dit vervelende euvel te verhelpen, want hoe kom ik nu te weten wat jullie vinden (dat ik weer blog, zwets, info met jullie deel)?

ps2: jammer dat ik geen gesigneerd exemplaar heb gewonnen. Mocht Diederik alsnog denken, die gast heeft ‘m zeker verdiend! dan hoop ik dat hij via Google de benodigde info kan vinden om contact met me op te nemen ;-)

Run-Bike-Run Nijverdal (21/1)

Posted on by
1

Afgelopen zaterdag deed ik, met amper een paar weken voorbereiding qua fietsen, mee aan een run-bike-run.

meer info: [link naar de website]

Ik ben best in redelijke loopvorm, maar mountainbiken had ik de afgelopen maanden toch niet al te vaak gedaan (minder dan 1 x per 3 weken). Gelukkig had ik wel een paar een koppeltraining gedaan, zodat het wisselen lopen-fietsen-lopen wat minder vreemd zou aanvoelen.

De week voor de RBR was het prutweer, veel en vaak regen. Zo ook op de dag des races! Samen met Koos op pad, hele tassen vol spullen (‘t is heel iets anders dan een gewoon loopwedstrijdje). Ik had besloten eens light te racen, geen camelbak (van een paar kilo/liter) maar een bidonhouder+bidon en niets op de rug. Bij pech is het dan wel direct einde oefening, maar ik zou er op gokken…

Ik had het looprondje (2.5km) even verkend en was direct warm: pffff, wat een zuigende ondergrond en de mul zand afdaling het ravijn in, en de klim door mul zand steil omhoog… moordend (althans, dat woord kwam bij me op bij de wedstrijdvisualisatie ;-) ).

Net voor de start regende het nog, de loopschoenen van ellende maar in een plastic zak gedaan en de spullen achtergelaten in het parc-fermé. Op naar de start! Ik had bedacht niet al te hard te starten, omdat anderhalf uur race en de zware beklimmingen me anders vast zouden opbreken. De doorgang was smalletjes, en ik was erg verbaasd hoeveel lopers (m/v) er voor me liepen! Ik was toch in loopvorm, dat zou toch mijn winst zijn?

Na 1 rondje begon het wat soepeler te draaien, maar het tempo viel me tegen. Inmiddels had ik wat te snelle starters opgeraapt, altijd lekker. Na 5 km was er de wissel, en die verliep erg soepel. Reed ik bij m’n vorige RBR al fietsend weg, ditmaal wachtte ik keurig tot ik uit het parc fermé uit was :-) . Het fietsen begon stroef, ik werd direct aan alle kanten voorbij gevlogen op het stuk asfalt met wind tegen (ben niet zo’n stoemperd ;-) ).

In het bos was het drassig, de ondergrond zoog flink en ik reed als een angsthaas door de glibberige bochtjes. Al na veertig minuten (inclusief 5km lopen) kreeg ik krampen in mijn kuiten, WTF!? Goed op mijn drinken gelet (in totaal ca 400cc isotone drank) en iets gas teruggenomen. Na de eerste ronde nam ik een gelletje en die tweede fietsronde leek het zowaar iets beter te gaan! Ik had het idee dat het kwam doordat het parcours iets begon op te drogen, of zou het zijn omdat het opeens bekend gebied was en ik daardoor ook wat harder door de bochten durfde? De kramp was aardig onder controle, maar ik vreesde wel voor de overgang van fietsen naar lopen. In maart 2011 in Arnhem stond ik na de wissel meer dan een minuut stil vanwege kramp, hoe zou het nu gaan?

Na weer een snelle wissel kwam het loopgedeelte, en dat ging vanaf het begin goed! Achteraf bekeken heb ik de laatste loopronde niet veel langzamer gelopen dan de start van de wedstrijd. Ook geen krampen meer gehad, maar wel een beetje moeten wandelen op de mul-zand-klim net voor de finish. Ik kwam over de streep in een nette 1:38:00. Volgens de uitslagen later op de site was de eindtijd 1:38:08, maar er schijnt van alles mis te zijn gegaan met de uitslagen dus maak me er niet zo druk om. Op m’n Garmin had ik autopauze aanstaan en kom dan tot ongeveer de volgende tijden (natuurlijk vertroebeld door het bijna stilstaan, hardlopen met fiets aan de hand e.d. Zie het als indicatie ;-) ):

5 km hardlopen in 22:50 (13km/u), 20km mountainbiken in 1:02 (20km/u) en 2,5 km hardlopen in 11:45 (12,8km/u).

Samenvattend: het viel me gevoelsmatig tijdens de wedstrijd een beetje tegen. Zowel tijdens het lopen als fietsen werd ik regelmatig ingehaald, ik haalde maar zelden iemand in. Toch valt het qua einduitslag mee, dankzij het feit dat ik 40+ ben :-) : 10e plek in mijn categorie! En eigenlijk ook helemaal niet ver achter de 1e M40, die vijf minuten eerder binnenkwam. In de jongeren-categorie werd er harder gewerkt: daar zat ik veertien minuten achter (respect voor hen!).

En wat ik al snel dacht, ook tijdens de wedstrijd: I love run-bike-run, dit wil ik vaker! Helaas vernam ik na het douchen dat de Arnhem/Papendal RBR in maart niet meer georganiseerd zal worden (financiële kwestie, blijkt moeilijk rendabel te maken). Na thuiskomst al wel direct gekeken naar alternatieven, en ook vrij snel gevonden… de RBR in Wierden, 4 maart aanstaande! [website]. Ik was blijkbaar zelfs zo enthousiast dat ik ook mijn zoontje (8) zo gek heb gekregen om mee te doen aan de kids-versie. Dat wordt een leuke dag!

Genoeg geluld! Tijd voor wat foto’s, maar bekijk eerst ook even het youtube-filmpje voor een betere impressie, na ruim een minuut komen de ‘grote mensen’: [klik]

Ciao! DuathDrieske

Inhaalblogje!

Posted on by
Reply

Weblog heeft heel lang op zijn kont gelegen, door een ‘niet zo best’ verlopen migratie. Maanden verstreken, en uiteindelijk leek het of ik nooit meer mijn dagboekje terug zou krijgen, maar… op het moment van schrijven lijkt het er weer een beetje op! De foto’s, toch altijd leuk, zijn sinds heel kort ook terug. Je kunt volgens mij alleen niet meer zien wanneer een bericht ooit is geplaatst.

De misgelopen migratie viel samen met een periode dat ik toch al weinig zin had in bloggen, maar inmiddels ben ik zover dat ik toch wel weer wil bijhouden & delen wat ik op hardloop, mountainbike of run-bike-run-vlak heb uitgevreten!

Vorig weekend deed ik mee aan een erg leuke run-bike-run in Nijverdal, ik zal daar een eerste blogje over schrijven. En nu… zal ik in enkele zinnen de afstand tussen m’n kapotte voorvork (vorige bericht, juni 2011) en vandaag de dag overbruggen!

Let’s go:

(jun’11) net voor de bergrace in Oosterbeek was mijn mountainbike klaar. ik heb daar een mooie, erg zware wedstrijd gereden (2,5 uur non stop pittig heuvelparcours. 12e master II, overall 87e vd 143).

(jun’11) een week later met Koos naar België afgereisd, en meegereden met de 65km Raid des Haute Fagnes. Manoman, nog nooit zo zwaar gemountainbiked! Dit was het echte werk! (265e vd 550 (paar stops gehad ivm leeggelopen met latex gevulde band), en heel veel uitvallers/niet finishers). Leuke dag, volgend jaar weer? en dan misschien een iets langere versie?

(zomer’11) na maanden met amper hardloopkilometers (vaak 1 x per week, pure onderhoudsdosering) maakte ik toch weer plannen: de Zevenheuvelenloop onder het uur!

In september liep ik ‘al’ weer rond de 40′ op de 10km (Singelloop, Utrecht, erg warme omstandigheden) en in oktober bij de herfstlopen van Wehl ging het al weer best hard op de net niet 5km’s (18:44+18:25, parcours ca. 100m te kort?).

Nov’11: de Zevenheuvelenloop! ik had toegewerkt naar de 59:59 en had bedacht dat als alles ideaal zou zijn, het zou moeten lukken. Alles was ideaal, het liep super en ik kon mentaal tot het op dat moment maximale (al kun je altijd nog iets meer, schijnt het). 59:57!!

Het herstel duurde erg lang, en de Montferlandrun kwam net een week te vroeg. Net boven het uur kwam ik daar over de streep. Een week later zou het waarschijnlijk beter gegaan, maar ja, dat valt natuurlijk niet meer te meten.

Rond kerst en oud&nieuw heb ik me zoals vaker aan het circuitje in Pannerden gewaagd. Ze hadden weer het parcours van vorig jaar uitgezet (5,25km) en ik had 2 doelen: alles onder de 20′ en elke week sneller… en dat lukte!! (19:55, 19:39 en 19:30). De beloning was ook leuk: 2 x een derde plek, en 1 x een 2e plaats bij de M40+! in het eindklassement (minimaal 3 van de 4 wedstrijden) ben ik zelfs tweede in mijn categorie geworden.

januari’12: op 7 januari heb ik voor de eerste keer meegedaan aan de Florijnwinterloop in Woudenberg. Harde wind, en een vlak parcours met veel lange rechte stukken (doe mij maar wat meer bochten ;-) ). ‘t Doel was 15km/u en op de Garmin lukte dat! Helaas krijg je bij gecertificeerde wedstrijden dan nog een meter of 100-150 cadeau, dus de 1:04:40 is nét geen 15km/u, maar wel een mooi PR. Een goed begin van het jaar!!

Nog ff de stats van 2011: slechts 1130km (=gemiddeld 93km per maand). Dat ‘moet’ in 2012 beter!

Was dit een interessant blogje, ik gok van niet ;-) . Het is ook meer bedoeld als korte samenvatting en overbrugging naar het oude ritme (van soms wel, soms niet een wedstrijdverslag :-) .

Ciao! D

Mijn laatste Cannondale?

Posted on by
11

Wat meiden misschien hebben met My first Pony, dat gevoel heb ik volgens mij met Cannondale fietsen.

In 1998 kocht ik m'n eerste mountainbike (alhoewel: in 1988 kocht ik al een Muddy Fox, maar reed er meer mee op de weg dan door de bossen); een Cannondale F900, nieuw en overjarig. Dure fietsen, maar dan heb je ook wat. Een exclusieve look, mooie bouw en een voor mij perfecte zit.

Na deze hardtail maakte ik een uitstap naar Specialized, een volgeveerd model (Epic, toch ook wel een snelle racer). Maar, het lekkere mountainbikegevoel was weg, en ik verlangde stiekem toch weer naar een Cannondale…

Jarenlang liep ik meer hard dan dat ik op de mountainbike zat, maar sinds 2010 is de mtb-liefde toch weer opgebloeid. De Specialized Epic werd ingeruild, een gloednieuwe Cannondale Flash F1(2010)  werd aangeschaft. Ditmaal met Lefty, en oh, wat een lekkere voorvork is dat!

De slijtage van de onderdelen ging sneller dan ik ooit gewend was, maar dat zou kunnen doordat ik nu toch wat intensiever en vaker de mtb pak dan voorheen. De Lefty was na enkele maanden wat ingezakt, maar veerde prima, dus ik besloot er lekker mee verder te rijden.

Na een ruim jaar had ik toch eens besloten om de vork een servicebeurt te geven. Op dinsdag 17 mei 2011 gaf ik mijn fiets af bij de fietsenmaker, voor het weekend zou ik hem in principe weer terughebben. Er bleek iets mis te zijn met de strip van de naaldlager, en dat onderdeel moest dus besteld worden. Dat was de start van een ellendige periode, maar dat wist ik toen nog niet.

Dit gebeurde twee weken voor een mtb-wedstrijd waar ik al maanden voor aan het trainen was, de Bergrace in Arnhem. Geen vuiltje aan de lucht zou je zeggen, want volgens de importeur van Cannondale (Cycling Sports Group in Oldenzaal) was het onderdeel op voorraad en zou spoedig worden geleverd.

Ik belde met regelmaat met m'n fietsenmaker, maar die liet al doorschemeren dat "op voorraad" bij hen (Cycling Sports Group dus) niet direct betekent dat je het onderdeel een paar dagen later ontvangt. Helaas kreeg hij gelijk. Mijn fietsenmaker is geen Cannondale dealer, mag dus niet rechtstreeks bestellen, maar via een bevriende fietsenmaker ( wel dealer) via wie hij de bestelling plaatste bleef hij op de hoogte van wat er gebeurde.

Om de paar dagen hadden we contact, de machteloosheid nam toe. Cycling Sports Group beweerde soms dat het al verzonden was, een andere keer dat het spoedig zou worden verzonden. Maar waar blijven de spullen dan? Het bleek niet alleen om mijn naaldlagerstrip te gaan, de dealer zat zelf ook met smart op enkele onderdelen te wachten.

Tot op de dag van vandaag wacht ik op mijn onderdeel. Ik heb m'n eerste wedstrijd moeten schrappen, en ook nu met Pinksteren rij ik niet de marathon in Belgixeb die op de planning stond. Volgend weekend is er weer een Bergrace mtb-wedstrijd (Oosterbeek) en ik hou m'n hart vast. Ik rij al weer even rond op een leenfiets – goede service van de fietsenmaker – maar dat is het ook nxe9t niet.

Voor de duidelijkheid: ik wacht nu dus bijna vier (4!) weken op een onderdeel dat volgens zeggen gewoon op voorraad is! Herhaaldelijk contact opnemen helpt niets, de dealer wordt afgescheept als klein kind, en argumenten als "is verzonden hoor" en "ja, komt eraan" worden gebruikt. Om gek van te worden, en het machteloze gevoel… grrr!

Ik kan dan wel blij blijven doen  over Cannondale, hoe lekker het fietst, en hoe mooi ze ogen, maar als dit de service is die je krijgt bij een topmerk…

dan zou dit wel eens mijn laatste kunnen zijn!

 

 

nb: ik heb C'dale (CSG) Oldenzaal een mail gestuurd, en hen geattendeerd op dit blogje.

 

Brekebeen goes MTB #houffahericome!

Posted on by
1

De voorspelling ziet er prima uit!

 

Houffa2

Doel: 4 tot 5 keer mtb-en, en lekker relaxen, OH-en en bruin worden :-)

 

Toedels, D

 

ps: schouder/sleutelbeen voelt zgan! af en toe wat vermoeid maar voelt verder meer dan sterk genoeg! desnoods wat inkorten of een ritje overslaan. eerder terugkeren naar het boerderijtje is vast geen straf ;-)

Foto’s e.d. van de Run-Bike-Run

Posted on by
3

Op het sportieve vlak heb ik momenteel weinig te melden (wel dat het herstel erg goed gaat, na amper 2 weken mocht ik weer 'gewoon' fietsen en de flexibliliteit in de schouder is prima. wel wat zeurend, maar heb nog 2 weken te gaan tot het mtb-weekend in Houffalize… waar ik groen licht voor kreeg van de doc :-) maar ik bedacht me net dat ik nog geen foto's heb geplaatst van de R-B-R van afgelopen 12 maart.

Bij deze dan maar!

Eerst een heel album, gemaakt door mijn vrouw:

http://to.ly/9Kkw

 

En dan die van Kiekjesdief, bedankt maar weer!

Rbr-tva mrt11 (1)
Rbr-tva mrt11 (2)
Rbr-tva mrt11 (3)
Rbr-tva mrt11 (4)
Rbr-tva mrt11 (5)
Rbr-tva mrt11 (6)
Uitslagenlijst - Korte afstand rbr120311
Uitslagenlijst - Lange afstand rbr120311
Uitslagenlijst - per categorie rbr120311

En tot slot nog wat SportTracks info:

Wedstrijd RBR papendal 12-3-2011, lopen1
Wedstrijd RBR papendal 12-3-2011, fietsen
Wedstrijd RBR papendal 12-3-2011, lopen2

Onvergetelijk Run – Bike – Run debuut!

Posted on by
10

Zaterdag, 12 maart 2011… strak zonnetje, een heerlijke temperatuur voor de tijd van het jaar (graad of 12) en een prachtig droog parcours.

Zo was het, afgelopen zaterdag… top dus!

Rbr

Tijd voor mijn eerste duathlon, en dan in de vorm van Run (7,5km) – Bike (30km MTB) – Run (3,5km).

Voor info +uitslagen: http://www.triathlonarnhem.nl/rbr

De twee dagen ervoor had ik sportrust. Op vrijdag had ik nog wel plannen om even m'n loslooprondje te doen, maar na 'n dag werken had ik geen fut meer. Was dat de reden dat m'n kuiten tijdens het inlopen al helemaal volliepen, de hartslag vrij hoog was? Dat is achteraf natuurlijk raden…

Koos pikte me op en ruim op tijd arriveerden we op Papendal. De start bleek verplaatst naar achterop het terrein (waar ook de Papendalcross start+finish is). Veel ruimte, en een serieuze maar ontspannen sfeer. We hadden genoeg tijd, toch durfde ik het niet aan om het hele fietsrondje te verkennen. Lekker een stukje ingefietst met Maarten (bockie, die de korte afstand zou gaan doen) en daarna nog een stukje warmgelopen. Dat lopen viel dus wat tegen, volle kuiten tijdens inlopen? Normaal nooit last van, hooguit van zware benen. Voor de start nog maar een beker water gedronken (al vond ik dat ik vooraf genoeg vocht had ingenomen). De voorbereiding ging soepel, de chip bevestigen aan de snelle veters (Lock Laces) ging gemakkelijk, en ook het stuurbordje en het startnummer aan de startnummerband ging goed. Fiets, fietsschoenen en helm afleveren in xc2xb4t eh… parc fermxc3xa9 en door naar de start van het hardlopen.

Normaal sta ik (bij loopwedstrijden) vooraan, dit is een nieuwe tak van sport, dus met gepaste eerbied stond ik achter hen die me sneller leken… Het lopen viel me vanaf het begin tegen. 't Tempo was wel OK, zoals gepland wat boven de 4:00/km, maar langzaam oplopend en met toch wel wat moeite. Vreemd, normaal is dat tempo niet te gek, maar zou dat dan toch door de geest beinvloed worden, je xc2xb4weetxc2xb4 namelijk dat je nog veel langer op hoge intensiteit gaat sporten? Ronde twee ging nog wat moeizamer, en (volgens de uitlag van TVA) na iets meer dan 28 minuten was ik er klaar mee (4:09/km) en was blij dat ik mocht gaan mtb-en.

De wissel… ik had het getraind, maar was ondanks dat wat gespannen. Nu moest het echt op volle snelheid en op zich ging dat vrij goed. Maar… ik sprong in het parc al op de mtb, dus werd (terecht, maar wel vervelend ;-) teruggefloten. Het kost misschien maar 10 seconden, maar toch… 't voelt knullig en de drang zo snel mogelijk te gaan en niet mogen frustreert. De eerste ronde was nog wat onwennig;  omschakelen en een parcours dat ik dus nog niet helemaal kende. Wel een bekend gebied, maar veel stukken reden we andersom dan ik gewend was, en hoe hard kun je door sommige bochten? De eerste keer maar niet te hard… Toch jakkerde ik al aardig door maar werd al wel vrij snel gehinderd door wat verkramping in de kuiten. Met lopen ken ik het wel,maar met fietsen!? Balen… In de ronden die volgden ging het steeds harder (tot 24,5km/uur gemiddeld) maar lag verkramping op de loer. Ik voelde bij het inhalen van flink wat mtb-ers (ook die van de korte afstand) steeds meer power, maar durfde niet harder aan te zetten, uit angst xc3xa9cht kramp te krijgen.

Op het parcours lag bovenlangs op een vlak en snel stuk een boomstam. In ronde 1 reed iemand voor me er met flinke vaart gewoon overheen, ik dus ook. Kwestie van voorwiel iets liften, en huppakee… In de vierde en laatste ronde, het ging lekker!, haalde ik weer iemand in… we waren vlakbij de boomstam, ik zat niet ver achter 'm. Net voor de booomstam ging hij vol in de remmen, terwijl ik eraan kwam suizen… ik schreeuwde nog iets van `kom op, springen!` maar hij durfde/wilde niet. Aan de kant ging hij ook niet dus ik moest al remmend met weinig resterende snelheid langs hem heen. Boomstam OK, maar niet in combinatie met lage snelheid. Ik denk dat ik met mxc2xb4n tandwielen de stam raakte, want ik vloog in ieder geval over de kop. De ander keek amper op of om en reed door, ik bleef even groggy liggen. Blij met m'n helm, intussen de schade checkend… stijve schouder, maar verder wel OK (dacht ik toen).

Ik moest nog ongeveer vijf minuten fietsen, en daarna nog 3,5km hardlopen. Geen punt, voelde en dacht ik. Degene die me de doorgang belemmerde ging ik hard voorbij. Heb me nog even verexcuseerd, omdat ik nogal schreeuwde voor de crash (meen ik) en daarna vervolgde ik m'n weg…

De wissel ging weer prima, maar na een meter of 100-200 stond ik stil. De kramp die steeds meer toenam maakte dat ik, het leek de Rotterdam Marathon wel, moest stilstaan. Een man of 3-4 haalde me in, en ik stond daar maar…. even later (maar in m'n beleving zeker een minuut) trok de kramp gelukkig wat weg en begon ik voorzichtig te shuffelen. En shuffelen werd joggen, joggen werd hardlopen (nou ja ;-) . Veel lijdende mensen om me heen, ik was niet de enige die het zwaar had. Ik kon de snelheid nog wat opvoeren, nog een paar plekken terugwinnen en haalde zowaar op het eind nog een gemiddelde van 4:26/km terwijl ik in het begin nog rond de 6xc2xb4/km liep.

Er stonden de hele wedstrijd fans langs de kant, waaronder vrouw en kids, en dat pept toch wel aardig op. Tom (7) stond te filmen, dat had ik natuurlijk helemaal niet verwacht (en dat filmpje is ook nog eens prima gelukt!). Erik (aka Biker) was vooraf een mooie prooi, helaas heb ik xc2xb4m vanaf de start niet meer gezien. Achteraf de tijden bekijkend was ik toch dichtbij, en als ik niet was gevallen en had stilgestaan met kramp was ik zeker in zxc2xb4n buurt gekomen. Maar ja, als, wat heb je eraan ;-) Een mooi doel voor volgend jaar zal ik maar zeggen, want deze kennismaking met duathlon smaakte absoluut naar meer!!

M'n doel vooraf was om onder de 2 uur binnen te komen… dat lukte ruim, m'n eindtijd was 1:55 (23e overall). 't Lopen kan nog wat beter en met wat minder kramp is top 15-20 volgens mij wel mogelijk.

Na afloop heb ik nog nastuiterend van de andrenaline lekker in het zonnetje nagebabbeld, leuk als er diverse bekenden zijn! M'n schouder was stijf, maar (nog) niet erg vervelend. Frank Baets had een mooie nieuwe fiets (carbon fully) en ondanks dat het ding minder dan 10kg weegt kon ik 'm met mijn rechterhand niet liften. M'n schouder werd door diverse mensen bekeken en bevoeld, later ook nog door een heuse ehbo-ster en de twijfel sloeg toch wat toe… zou het niet zoals ik dacht een verrekte spier zijn, maar een breuk?

WTF!? En al mxc2xb4n mooie plannen dan… 27/3 bergrace MTB, 8 april weekend Ardennen MTB…

Een wijs besluit genomen en met het hele gezin naar de spoedeisende hulp van Rijnstate gereden en na lang wachten was ik aan de beurt… xc2xb4t Was volgens de doc zeker 'n gebroken sleutelbeen, maar… wel een nette breuk. Ik zag de Ardennen als sneeuw voor de zon verdwijnen, en vertelde dat tegen de dokter, maar die zei dat dat nog zeker niet zeker is. Gemiddelde herstelduur is 4 tot 6 weken, dus… who knows!?

23 maart verwacht hij me terug, dan wordt opnieuw een foto gemaakt en wordt duidelijk hoe het vervolg qua oefeningen e.d. zal zijn… Het is inmiddels woensdag, vier dagen na de crash dus, en het valt me (als sinds de breuk) niets tegen (nb: ik slik wel viermaal 2 stuks paracetamol op een dag). De schouder zeurt wel, maar ik kan mxc2xb4n arm vrijwel alle kanten opbuigen. Voor het eerst verschijnt er een gele vlek op de plek van de breuk, en er zit een kleine bobbel, maar 't is niet echt lelijk. Ik mag tot de 23e niet fietsen en autorijden, en moet de hele dag in een mitella. Soms zeurt het (zwaar vermoeid gevoel) en soms wordt zeuren pijnlijker, en soms heb ik een fikse pijnscheut, maar echt, het valt me mee… Ik hoop dan ook (weer) een bijzonder geval te zijn, met een keurige, snel herstellende breuk en eind maart weer wat te fietsen en hardlopen en… groen licht te krijgen voor het weekend Houffalize begin april!

En ook al zou het niet zo zijn, positief denken is altijd goed, toch!? ;-)

Ciao, D

ps: ik zal nog een blogje maken, met foto's, garmin-tijden, uitslagen e.d.

ps2: sorry voor het wat lange verhaal, maar moest 't ff kwijt ;-)

Lente in de bol? / Eerste Run-Bike-Run-training

Posted on by
5

Over de laatste van de 3 Beekse Boslopen kan ik kort zijn: moeizaam! Vooral door de harde wind, die met kracht 5 op het lange open stuk ons vol tegemoet blies… ondanks een laffe schuilpoging (de bikkel die voor me liep heb ik een km voor tijd achter me gelaten [schaam]) ging ik toch nog stuk. De tijd, 20:06 op een krappe 5km was ook niet om over naar huis te schrijven, gelukkig eindigde ik in het eindklassement als 5e in mijn klasse en hoefde ik niet het 'podium' op ;-) . Ik heb volgend jaar wat te verbeteren! #mentalnote: heuveltraining, voor ik naar Beek afreis!

Maareh… Lente in de bol? Jaaah, vandaag wel even, met dat stralende zonnetje. Nog wel frisjes, maar daar was goed op te kleden.

Rbr

Ik had besloten, na de hardloopwedstrijdjes van afgelopen weken (3x Pannerden, 3x Beek) dat het nu toch xc3xa9cht tijd was geworden om me voor te bereiden op de Run-Bike-Run, georganiseerd door TVA, op 12 maart a.s. website: http://www.triathlonarnhem.nl/rbr/

Dus zette ik de mtb-uitrusting vast klaar en trok de loopschoentjes aan voor de eerste run. 'n Rondje om de plas bij Elden is een km of 3, een mooi begin. Door de adrenaline (huh!? ja, echt, de spanning eens iets anders te doen ;-) liep ik iets harder dan m'n normale duurlooptempo, maar nog wel keurig 12km/u met een prima hartslag.

Thuisgekomen volgde een redelijk snelle wissel: schoenen/helm, fiets pakken… Garmin ingesteld op multisport (da's nog even puzzelen, maar ik denk dat tzt wel te gebruiken (ook al kost dat weer wat seconden)) om zodoende achteraf een goeie registratie te hebben van m'n 'prestatie'.

De omschakeling naar het fietsen ging prima, ik reed gelijk lekker, ook zonder zeem op m'n toch best Spartaanse zadel ;-) . Rondje Meinerswijk, het tweede deel lekker wind in de rug. Gemiddelde snelheid ruim 25km/u, op een rondje van ongeveer 7,5km. En, belangrijk, lekker fris weer thuis aangekomen.

Nog een wissel, en weer redelijk vlot op pad gegaan voor m'n laatste run. Ik vond het moeilijk om rustig te blijven lopen, het omschakelen ging weer prima, maar de opdracht 'lage hartslag, niet te hard' was moeilijk vol te houden. Ik wijt het aan de adrenaline, in combinatie met het heerlijke zonnetje. De hartslag liep dus wat op, het tempo was net boven de 12kmu, keurig.

Heb ik vandaag een nieuwe sport ontdekt? Wat een leuke afwisseling!

Alles bij elkaar ben ik zo'n 48 minuten beziggeweest, maar de tijd vloog voorbij. M'n eerste kennismaking met koppeltraining / run-bike-run was een heel goeie, en smaakte absoluut naar meer! Ik ben wel benieuwd of ik er, als de winter weer eens terugslaat, nog steeds zo over denk ;-) .

Train ze! D

Beulen in Beek (‘t Peeske)

Posted on by
4

Ik heb er al weer 2 van de 3 op zitten. De Bosloop in Beek, zie voor meer info: [website]

In 2008 liep ik er ook eens, een tijd van 19:21 op de krappe 5km. In m'n logboek schreef ik:

"mwa. Kon niet diep genoeg ademhalen, pas laatste km wat losserxe2x80xa6 jammer, resultaat valt niet tegen. Garmin: 4,86km"

De week erop liep ik een prima 8km in Apeldoorn. Dat was 2008…

Dit jaar had ik bedacht 2 x in Beek te gaan lopen, en dan, als de vorm goed was, op 6 februari de 8km in Apeldoorn (Midwintermarathon).

Vorig weekend (23/1) was het tijd voor Beek nummer 1: en dat viel tegen zeg! De eerste doorkomst (de vijf is 2 rondjes) ging in ongeveer 9:50. Ai, en de benen werden langzaam zwaarder, en ik moest nog eens die lange klim van 350m nemen… ik heb nog heel hard moeten knokken om onder de 20 minuten te blijven. Eindtijd 19:54, achteraf bleek 't goed voor een 3e plek bij de heren 40+ (maar dat zag ik pas 's avonds op de website ;-) .

Gisteren was het tijd voor Beek II. Zoals de afgelopen weken gebruikelijk ging ik opnieuw samen met Koos in de vroege ochtend op pad. 't Was bitter koud, de plannen om eens de mtb mee te nemen en na de 5km een rondje Montferland te 'doen' werd weer in de ijskast gezet. Ditmaal was er meer concurrentie in mijn klasse aanwezig, ik zag wat bekenden die in Pannerden net voor of achter me zaten. Dik gekleed ging ik van start, en voelde dat het ademhalen in de kou me wat tegenviel. De benen waren wel beter dan vorige week, maar pas bij de doorkomst zou ik er wat zinnigs over kunnen zeggen…

het werd net als de week ervoor 9:50, en als ik eerlijk ben eerder 9:52 dan net eronder… Weer knokken dus, om [schaam] onder de 20' te komen op een amper vijfje. Mentaal vind ik de Beekse Bosloop erg zwaar. 't Zal vast ook door de belabberde doorkomsttijden komen, als je lekker start en uitzicht hebt op een mooie tijd, dan is het doorbuffelen misschien eenvoudiger… wat blijft is dat je, een stuk vermoeider dan de eerste ronde, nogmaals die lange klim moet nemen.

Ditmaal ging het beter dan vorige week. Ik ging minder stuk, kon redelijk de gang houden, maar fraai werd het nooit… Echt diepgaan hoefde niet, ik voelde dat het iets beter zou worden dan de week ervoor, maar zoals gezegd, geen tijd waar ik tevreden over zou zijn. Ik kwam over de streep in 19:42.

Kiekjesdief en iemand van Geert's club maakten wat foto's zodat dit sombere verhaal iets meer kleur krijgt ;-)

2011 01 30_WinterbosloopBeek_9335

2011 01 30_WinterbosloopBeek

2011 01 30_WinterbosloopBeek_9643

2011 01 30_WinterbosloopBeek_9696

Grafiekjes:

Wedstrijd beek nr 1 23-1-2011, Tempo

Wedstrijd beek nr 2 30-1-2011, Tempo

 

En nu? Ik constateer dat de vorm niet al te best is… hardloopmaandtotaal van 100km kan er net mee door, maar dan moet het wel in combinatie zijn met flink wat fietsen… en dat is (door het koude weer) helaas niet het geval. Heel af en toe zit ik op de Tacx, maar veel meer dan dat is het momenteel niet. Slechts xc3xa9xc3xa9nmaal zat ik op de mtb in januari. Komende week wordt het zachter, dus… tijd om fietskm's te maken!!

En Apeldoorn laat ik dit jaar maar schieten, ik straf mezelf een beetje en plak er nog maar een goeie mentale training in Beek achteraan ;-) .