Catergorie archieven: mountainbiken

Run-Bike-Run Nijverdal (21/1)

Geplaatst op by
1

Afgelopen zaterdag deed ik, met amper een paar weken voorbereiding qua fietsen, mee aan een run-bike-run.

meer info: [link naar de website]

Ik ben best in redelijke loopvorm, maar mountainbiken had ik de afgelopen maanden toch niet al te vaak gedaan (minder dan 1 x per 3 weken). Gelukkig had ik wel een paar een koppeltraining gedaan, zodat het wisselen lopen-fietsen-lopen wat minder vreemd zou aanvoelen.

De week voor de RBR was het prutweer, veel en vaak regen. Zo ook op de dag des races! Samen met Koos op pad, hele tassen vol spullen (‘t is heel iets anders dan een gewoon loopwedstrijdje). Ik had besloten eens light te racen, geen camelbak (van een paar kilo/liter) maar een bidonhouder+bidon en niets op de rug. Bij pech is het dan wel direct einde oefening, maar ik zou er op gokken…

Ik had het looprondje (2.5km) even verkend en was direct warm: pffff, wat een zuigende ondergrond en de mul zand afdaling het ravijn in, en de klim door mul zand steil omhoog… moordend (althans, dat woord kwam bij me op bij de wedstrijdvisualisatie ;-) ).

Net voor de start regende het nog, de loopschoenen van ellende maar in een plastic zak gedaan en de spullen achtergelaten in het parc-fermé. Op naar de start! Ik had bedacht niet al te hard te starten, omdat anderhalf uur race en de zware beklimmingen me anders vast zouden opbreken. De doorgang was smalletjes, en ik was erg verbaasd hoeveel lopers (m/v) er voor me liepen! Ik was toch in loopvorm, dat zou toch mijn winst zijn?

Na 1 rondje begon het wat soepeler te draaien, maar het tempo viel me tegen. Inmiddels had ik wat te snelle starters opgeraapt, altijd lekker. Na 5 km was er de wissel, en die verliep erg soepel. Reed ik bij m’n vorige RBR al fietsend weg, ditmaal wachtte ik keurig tot ik uit het parc fermé uit was :-) . Het fietsen begon stroef, ik werd direct aan alle kanten voorbij gevlogen op het stuk asfalt met wind tegen (ben niet zo’n stoemperd ;-) ).

In het bos was het drassig, de ondergrond zoog flink en ik reed als een angsthaas door de glibberige bochtjes. Al na veertig minuten (inclusief 5km lopen) kreeg ik krampen in mijn kuiten, WTF!? Goed op mijn drinken gelet (in totaal ca 400cc isotone drank) en iets gas teruggenomen. Na de eerste ronde nam ik een gelletje en die tweede fietsronde leek het zowaar iets beter te gaan! Ik had het idee dat het kwam doordat het parcours iets begon op te drogen, of zou het zijn omdat het opeens bekend gebied was en ik daardoor ook wat harder door de bochten durfde? De kramp was aardig onder controle, maar ik vreesde wel voor de overgang van fietsen naar lopen. In maart 2011 in Arnhem stond ik na de wissel meer dan een minuut stil vanwege kramp, hoe zou het nu gaan?

Na weer een snelle wissel kwam het loopgedeelte, en dat ging vanaf het begin goed! Achteraf bekeken heb ik de laatste loopronde niet veel langzamer gelopen dan de start van de wedstrijd. Ook geen krampen meer gehad, maar wel een beetje moeten wandelen op de mul-zand-klim net voor de finish. Ik kwam over de streep in een nette 1:38:00. Volgens de uitslagen later op de site was de eindtijd 1:38:08, maar er schijnt van alles mis te zijn gegaan met de uitslagen dus maak me er niet zo druk om. Op m’n Garmin had ik autopauze aanstaan en kom dan tot ongeveer de volgende tijden (natuurlijk vertroebeld door het bijna stilstaan, hardlopen met fiets aan de hand e.d. Zie het als indicatie ;-) ):

5 km hardlopen in 22:50 (13km/u), 20km mountainbiken in 1:02 (20km/u) en 2,5 km hardlopen in 11:45 (12,8km/u).

Samenvattend: het viel me gevoelsmatig tijdens de wedstrijd een beetje tegen. Zowel tijdens het lopen als fietsen werd ik regelmatig ingehaald, ik haalde maar zelden iemand in. Toch valt het qua einduitslag mee, dankzij het feit dat ik 40+ ben :-) : 10e plek in mijn categorie! En eigenlijk ook helemaal niet ver achter de 1e M40, die vijf minuten eerder binnenkwam. In de jongeren-categorie werd er harder gewerkt: daar zat ik veertien minuten achter (respect voor hen!).

En wat ik al snel dacht, ook tijdens de wedstrijd: I love run-bike-run, dit wil ik vaker! Helaas vernam ik na het douchen dat de Arnhem/Papendal RBR in maart niet meer georganiseerd zal worden (financiële kwestie, blijkt moeilijk rendabel te maken). Na thuiskomst al wel direct gekeken naar alternatieven, en ook vrij snel gevonden… de RBR in Wierden, 4 maart aanstaande! [website]. Ik was blijkbaar zelfs zo enthousiast dat ik ook mijn zoontje (8) zo gek heb gekregen om mee te doen aan de kids-versie. Dat wordt een leuke dag!

Genoeg geluld! Tijd voor wat foto’s, maar bekijk eerst ook even het youtube-filmpje voor een betere impressie, na ruim een minuut komen de ‘grote mensen’: [klik]

Ciao! DuathDrieske

Inhaalblogje!

Geplaatst op by
Reageer

Weblog heeft heel lang op zijn kont gelegen, door een ‘niet zo best’ verlopen migratie. Maanden verstreken, en uiteindelijk leek het of ik nooit meer mijn dagboekje terug zou krijgen, maar… op het moment van schrijven lijkt het er weer een beetje op! De foto’s, toch altijd leuk, zijn sinds heel kort ook terug. Je kunt volgens mij alleen niet meer zien wanneer een bericht ooit is geplaatst.

De misgelopen migratie viel samen met een periode dat ik toch al weinig zin had in bloggen, maar inmiddels ben ik zover dat ik toch wel weer wil bijhouden & delen wat ik op hardloop, mountainbike of run-bike-run-vlak heb uitgevreten!

Vorig weekend deed ik mee aan een erg leuke run-bike-run in Nijverdal, ik zal daar een eerste blogje over schrijven. En nu… zal ik in enkele zinnen de afstand tussen m’n kapotte voorvork (vorige bericht, juni 2011) en vandaag de dag overbruggen!

Let’s go:

(jun’11) net voor de bergrace in Oosterbeek was mijn mountainbike klaar. ik heb daar een mooie, erg zware wedstrijd gereden (2,5 uur non stop pittig heuvelparcours. 12e master II, overall 87e vd 143).

(jun’11) een week later met Koos naar België afgereisd, en meegereden met de 65km Raid des Haute Fagnes. Manoman, nog nooit zo zwaar gemountainbiked! Dit was het echte werk! (265e vd 550 (paar stops gehad ivm leeggelopen met latex gevulde band), en heel veel uitvallers/niet finishers). Leuke dag, volgend jaar weer? en dan misschien een iets langere versie?

(zomer’11) na maanden met amper hardloopkilometers (vaak 1 x per week, pure onderhoudsdosering) maakte ik toch weer plannen: de Zevenheuvelenloop onder het uur!

In september liep ik ‘al’ weer rond de 40′ op de 10km (Singelloop, Utrecht, erg warme omstandigheden) en in oktober bij de herfstlopen van Wehl ging het al weer best hard op de net niet 5km’s (18:44+18:25, parcours ca. 100m te kort?).

Nov’11: de Zevenheuvelenloop! ik had toegewerkt naar de 59:59 en had bedacht dat als alles ideaal zou zijn, het zou moeten lukken. Alles was ideaal, het liep super en ik kon mentaal tot het op dat moment maximale (al kun je altijd nog iets meer, schijnt het). 59:57!!

Het herstel duurde erg lang, en de Montferlandrun kwam net een week te vroeg. Net boven het uur kwam ik daar over de streep. Een week later zou het waarschijnlijk beter gegaan, maar ja, dat valt natuurlijk niet meer te meten.

Rond kerst en oud&nieuw heb ik me zoals vaker aan het circuitje in Pannerden gewaagd. Ze hadden weer het parcours van vorig jaar uitgezet (5,25km) en ik had 2 doelen: alles onder de 20′ en elke week sneller… en dat lukte!! (19:55, 19:39 en 19:30). De beloning was ook leuk: 2 x een derde plek, en 1 x een 2e plaats bij de M40+! in het eindklassement (minimaal 3 van de 4 wedstrijden) ben ik zelfs tweede in mijn categorie geworden.

januari’12: op 7 januari heb ik voor de eerste keer meegedaan aan de Florijnwinterloop in Woudenberg. Harde wind, en een vlak parcours met veel lange rechte stukken (doe mij maar wat meer bochten ;-) ). ‘t Doel was 15km/u en op de Garmin lukte dat! Helaas krijg je bij gecertificeerde wedstrijden dan nog een meter of 100-150 cadeau, dus de 1:04:40 is nét geen 15km/u, maar wel een mooi PR. Een goed begin van het jaar!!

Nog ff de stats van 2011: slechts 1130km (=gemiddeld 93km per maand). Dat ‘moet’ in 2012 beter!

Was dit een interessant blogje, ik gok van niet ;-) . Het is ook meer bedoeld als korte samenvatting en overbrugging naar het oude ritme (van soms wel, soms niet een wedstrijdverslag :-) .

Ciao! D

Brekebeen goes MTB #houffahericome!

Geplaatst op by
1

De voorspelling ziet er prima uit!

 

Houffa2

Doel: 4 tot 5 keer mtb-en, en lekker relaxen, OH-en en bruin worden :-)

 

Toedels, D

 

ps: schouder/sleutelbeen voelt zgan! af en toe wat vermoeid maar voelt verder meer dan sterk genoeg! desnoods wat inkorten of een ritje overslaan. eerder terugkeren naar het boerderijtje is vast geen straf ;-)

Onvergetelijk Run – Bike – Run debuut!

Geplaatst op by
10

Zaterdag, 12 maart 2011… strak zonnetje, een heerlijke temperatuur voor de tijd van het jaar (graad of 12) en een prachtig droog parcours.

Zo was het, afgelopen zaterdag… top dus!

Rbr

Tijd voor mijn eerste duathlon, en dan in de vorm van Run (7,5km) – Bike (30km MTB) – Run (3,5km).

Voor info +uitslagen: http://www.triathlonarnhem.nl/rbr

De twee dagen ervoor had ik sportrust. Op vrijdag had ik nog wel plannen om even m'n loslooprondje te doen, maar na 'n dag werken had ik geen fut meer. Was dat de reden dat m'n kuiten tijdens het inlopen al helemaal volliepen, de hartslag vrij hoog was? Dat is achteraf natuurlijk raden…

Koos pikte me op en ruim op tijd arriveerden we op Papendal. De start bleek verplaatst naar achterop het terrein (waar ook de Papendalcross start+finish is). Veel ruimte, en een serieuze maar ontspannen sfeer. We hadden genoeg tijd, toch durfde ik het niet aan om het hele fietsrondje te verkennen. Lekker een stukje ingefietst met Maarten (bockie, die de korte afstand zou gaan doen) en daarna nog een stukje warmgelopen. Dat lopen viel dus wat tegen, volle kuiten tijdens inlopen? Normaal nooit last van, hooguit van zware benen. Voor de start nog maar een beker water gedronken (al vond ik dat ik vooraf genoeg vocht had ingenomen). De voorbereiding ging soepel, de chip bevestigen aan de snelle veters (Lock Laces) ging gemakkelijk, en ook het stuurbordje en het startnummer aan de startnummerband ging goed. Fiets, fietsschoenen en helm afleveren in xc2xb4t eh… parc fermxc3xa9 en door naar de start van het hardlopen.

Normaal sta ik (bij loopwedstrijden) vooraan, dit is een nieuwe tak van sport, dus met gepaste eerbied stond ik achter hen die me sneller leken… Het lopen viel me vanaf het begin tegen. 't Tempo was wel OK, zoals gepland wat boven de 4:00/km, maar langzaam oplopend en met toch wel wat moeite. Vreemd, normaal is dat tempo niet te gek, maar zou dat dan toch door de geest beinvloed worden, je xc2xb4weetxc2xb4 namelijk dat je nog veel langer op hoge intensiteit gaat sporten? Ronde twee ging nog wat moeizamer, en (volgens de uitlag van TVA) na iets meer dan 28 minuten was ik er klaar mee (4:09/km) en was blij dat ik mocht gaan mtb-en.

De wissel… ik had het getraind, maar was ondanks dat wat gespannen. Nu moest het echt op volle snelheid en op zich ging dat vrij goed. Maar… ik sprong in het parc al op de mtb, dus werd (terecht, maar wel vervelend ;-) teruggefloten. Het kost misschien maar 10 seconden, maar toch… 't voelt knullig en de drang zo snel mogelijk te gaan en niet mogen frustreert. De eerste ronde was nog wat onwennig;  omschakelen en een parcours dat ik dus nog niet helemaal kende. Wel een bekend gebied, maar veel stukken reden we andersom dan ik gewend was, en hoe hard kun je door sommige bochten? De eerste keer maar niet te hard… Toch jakkerde ik al aardig door maar werd al wel vrij snel gehinderd door wat verkramping in de kuiten. Met lopen ken ik het wel,maar met fietsen!? Balen… In de ronden die volgden ging het steeds harder (tot 24,5km/uur gemiddeld) maar lag verkramping op de loer. Ik voelde bij het inhalen van flink wat mtb-ers (ook die van de korte afstand) steeds meer power, maar durfde niet harder aan te zetten, uit angst xc3xa9cht kramp te krijgen.

Op het parcours lag bovenlangs op een vlak en snel stuk een boomstam. In ronde 1 reed iemand voor me er met flinke vaart gewoon overheen, ik dus ook. Kwestie van voorwiel iets liften, en huppakee… In de vierde en laatste ronde, het ging lekker!, haalde ik weer iemand in… we waren vlakbij de boomstam, ik zat niet ver achter 'm. Net voor de booomstam ging hij vol in de remmen, terwijl ik eraan kwam suizen… ik schreeuwde nog iets van `kom op, springen!` maar hij durfde/wilde niet. Aan de kant ging hij ook niet dus ik moest al remmend met weinig resterende snelheid langs hem heen. Boomstam OK, maar niet in combinatie met lage snelheid. Ik denk dat ik met mxc2xb4n tandwielen de stam raakte, want ik vloog in ieder geval over de kop. De ander keek amper op of om en reed door, ik bleef even groggy liggen. Blij met m'n helm, intussen de schade checkend… stijve schouder, maar verder wel OK (dacht ik toen).

Ik moest nog ongeveer vijf minuten fietsen, en daarna nog 3,5km hardlopen. Geen punt, voelde en dacht ik. Degene die me de doorgang belemmerde ging ik hard voorbij. Heb me nog even verexcuseerd, omdat ik nogal schreeuwde voor de crash (meen ik) en daarna vervolgde ik m'n weg…

De wissel ging weer prima, maar na een meter of 100-200 stond ik stil. De kramp die steeds meer toenam maakte dat ik, het leek de Rotterdam Marathon wel, moest stilstaan. Een man of 3-4 haalde me in, en ik stond daar maar…. even later (maar in m'n beleving zeker een minuut) trok de kramp gelukkig wat weg en begon ik voorzichtig te shuffelen. En shuffelen werd joggen, joggen werd hardlopen (nou ja ;-) . Veel lijdende mensen om me heen, ik was niet de enige die het zwaar had. Ik kon de snelheid nog wat opvoeren, nog een paar plekken terugwinnen en haalde zowaar op het eind nog een gemiddelde van 4:26/km terwijl ik in het begin nog rond de 6xc2xb4/km liep.

Er stonden de hele wedstrijd fans langs de kant, waaronder vrouw en kids, en dat pept toch wel aardig op. Tom (7) stond te filmen, dat had ik natuurlijk helemaal niet verwacht (en dat filmpje is ook nog eens prima gelukt!). Erik (aka Biker) was vooraf een mooie prooi, helaas heb ik xc2xb4m vanaf de start niet meer gezien. Achteraf de tijden bekijkend was ik toch dichtbij, en als ik niet was gevallen en had stilgestaan met kramp was ik zeker in zxc2xb4n buurt gekomen. Maar ja, als, wat heb je eraan ;-) Een mooi doel voor volgend jaar zal ik maar zeggen, want deze kennismaking met duathlon smaakte absoluut naar meer!!

M'n doel vooraf was om onder de 2 uur binnen te komen… dat lukte ruim, m'n eindtijd was 1:55 (23e overall). 't Lopen kan nog wat beter en met wat minder kramp is top 15-20 volgens mij wel mogelijk.

Na afloop heb ik nog nastuiterend van de andrenaline lekker in het zonnetje nagebabbeld, leuk als er diverse bekenden zijn! M'n schouder was stijf, maar (nog) niet erg vervelend. Frank Baets had een mooie nieuwe fiets (carbon fully) en ondanks dat het ding minder dan 10kg weegt kon ik 'm met mijn rechterhand niet liften. M'n schouder werd door diverse mensen bekeken en bevoeld, later ook nog door een heuse ehbo-ster en de twijfel sloeg toch wat toe… zou het niet zoals ik dacht een verrekte spier zijn, maar een breuk?

WTF!? En al mxc2xb4n mooie plannen dan… 27/3 bergrace MTB, 8 april weekend Ardennen MTB…

Een wijs besluit genomen en met het hele gezin naar de spoedeisende hulp van Rijnstate gereden en na lang wachten was ik aan de beurt… xc2xb4t Was volgens de doc zeker 'n gebroken sleutelbeen, maar… wel een nette breuk. Ik zag de Ardennen als sneeuw voor de zon verdwijnen, en vertelde dat tegen de dokter, maar die zei dat dat nog zeker niet zeker is. Gemiddelde herstelduur is 4 tot 6 weken, dus… who knows!?

23 maart verwacht hij me terug, dan wordt opnieuw een foto gemaakt en wordt duidelijk hoe het vervolg qua oefeningen e.d. zal zijn… Het is inmiddels woensdag, vier dagen na de crash dus, en het valt me (als sinds de breuk) niets tegen (nb: ik slik wel viermaal 2 stuks paracetamol op een dag). De schouder zeurt wel, maar ik kan mxc2xb4n arm vrijwel alle kanten opbuigen. Voor het eerst verschijnt er een gele vlek op de plek van de breuk, en er zit een kleine bobbel, maar 't is niet echt lelijk. Ik mag tot de 23e niet fietsen en autorijden, en moet de hele dag in een mitella. Soms zeurt het (zwaar vermoeid gevoel) en soms wordt zeuren pijnlijker, en soms heb ik een fikse pijnscheut, maar echt, het valt me mee… Ik hoop dan ook (weer) een bijzonder geval te zijn, met een keurige, snel herstellende breuk en eind maart weer wat te fietsen en hardlopen en… groen licht te krijgen voor het weekend Houffalize begin april!

En ook al zou het niet zo zijn, positief denken is altijd goed, toch!? ;-)

Ciao, D

ps: ik zal nog een blogje maken, met foto's, garmin-tijden, uitslagen e.d.

ps2: sorry voor het wat lange verhaal, maar moest 't ff kwijt ;-)

Rondje achterhoek #mtb

Geplaatst op by
4

Gisteren met Koos de 110 km toertocht in Borculo gereden. 110 km mountainbiken is in Nederland vrij uitzonderlijk. In Limburg reden we een paar weken geleden 70 (+ 2×10 camping-start-camping), en maakten flink wat hoogtemeters (1300 op de 70km, zeggen ze), deze toertocht was weer van een andere orde. Weinig hoogtemeters, maar doordat het de dag ervoor nog regende veel zuigende ondergrond en… meer kilometers.

Ik kan er lang over schrijven, maar waarom zou ik? ;-)

Leuke tocht! Vroeg gestart, voor half negen reden we aldaar al weg. De eerste kilometers werd er aardig aan getrokken, door wat fietsers om ons heen, Koos liet zich verleiden, ik smeekte om een tandje minder ;-) . Nee, serieus, die eerste tientallen km's ging 't niet echt veelbelovend, wel qua tempo, maar niet qua gevoel. Was het het gesleep en geslenter van de Efteling van de dag ervoor, of de foute maaltijd (friet+frikadellen i.p.v. een fors bord pasta), of toch het slaaptekort van de afgelopen week? Gaandeweg ging het gemakkelijker, het gemiddelde zakte iets terug (van 23+ naar ergens in de 22km/u) en er ontstond iets van een ritme.

Knap hoeveel singletrack (1 persoonspaadjes, voor de leken onder ons ;-) er in zo'n route kan worden gepropt. Hulde voor de parcoursmakers! De Lochemse berg zat er in, het bleef bij een klim en afdaling, en pas rond de 100km zat er weer eens wat pittigs in, maar verder was het m.i. zwaar genoeg door de wat zompige paden.

't Was rustig op de route, zeker toen de splitsing 65/110km kwam. Op het parcours reden zowel toerders (of na-inschrijvers) en mtb-ers zoals wij die hadden ingeschreven voor de tijdregistratie (en pasta na afloop). De tijdrijders hadden een stuurbord, gaandeweg hield ik die wat in de gaten. Ondanks het toerkarakter, en een variabele starttijd, was er het nodige fanatisme. Koos begon vaker achter me te rijden, en als hij dat langere tijd doet dan zegt me dat wel wat. Na een kleine honderd km besloot ik nog even eigen tempo door te rijden en leverde nog wat strijd met een cyclocrosser. De beste man had geen stuurbord, dus het ging werkelijk nergens over, maar het leidde wel wat af van de kleine pijntjes (eigenlijk alleen im aarsch, verder viel het me reuze mee).

Ik klokte zelf 5 uur en 5 minuten (22km/u). In de uitslagen, zie hier [klik], heb ik een tijd inclusief pauzes van vijfeneenhalf uur (20km/u), en zelfs een tiende plek! Er reden dus ook nog vele mtb-ers die niet meededen met de tijdsregistratie.

Na afloop m'n eerste herfstbock van het jaar, en twee borden spaghetti, in het zonnetje… zalig!

't Was een leuk dagje, en met de 23 graden en een zonnetje (echt uitzonderlijk!) boften we natuurlijk enorm. Als het regenachtig en guur is wordt het toch een heel andere marathon.

MTB 110km mtb-marathon borculo 3-10-2010 

MTB actiefoto!

Geplaatst op by
5

Mergelheuvelland 2 daagse, september 2010 (www.mh2d.org)

klik op de foto voor heul veul detail

Mergelheuvelland 2daagse 2010 

Vet mountainbiken: de mergelheuvelland 2 daagse

Geplaatst op by
2

De site: www.mh2d.org

 

Afgelopen weekend, het lijkt al weer even geleden, zat ik in Zuid-Limburg.

M'n eerste mh2d, en ik kan niet anders zeggen dan: wat een leuk en goed georganiseerd evenement!

Op vrijdag, eind van de ochtend, was ik al naar Limburg afgereisd. Koos zou op zaterdagochtend komen, iets met een verjaardag of zo ;-) , en wat andere vrienden in de loop van de vrijdag. De loop van de dag was vrij ruim, want pas na 21:00 druppelden er wat binnen (file, omleiding, laat van huis etc etc). Ik had het inmiddels al flink fris in het stoeltje voor m'n tent, gelukkig hadden zij een stacaravan gehuurd, dus de warming up kon beginnen!

'n Gezellig avondje volgde, en om 1:30 kroop ik in de tent, heb 't geen moment koud meer gehad ;-) .

Op zaterdag was het zover… 70km mtb-en! We zaten ongeveer 10km van de start, en ja, wat doen bikkels dan… op het fietsie er naartoe. Lang verhaal kort: prachtige route, best zwaar ook (wat een lange klimmen!) en wat knijpen veel mensen toch ongelooflijk in de remmen… vaak stilstaan, stapvoets rijden, vermoeiend! 't Had de nacht ervoor nog geregend, dus de klei was hier en daar glibberig, en zuigend. Koos dipte wat rond de 60, klaagde over kou (en die was er niet ;-) , maar kon gelukkig wel doorrijden en moe maar voldaan kwamen we na 70km binnen. Biertje!? Ja, lekker…

Daarna moest natuurlijk nog weer 'even' de terugweg naar de camping in Bemelen (www.mooibemelen.nl) worden gereden, een paar bikkels uit de caravan reden mee. Het tempo ging wat omhoog en ondanks de km's en biertjes in de benen viel het niets tegen. Een dag van 90 km, en dan ook nog eens door pittig gebied, respect voor ons! De caravanners reden overigens de 50, niet allen waren even goed getraind.

's Avonds hebben we lekker warm in de caravan onderuit gehangen, koolhydraten aangevuld, en vocht (ditmaal amper alcohol). De oogjes van de meesten werden kleiner en kleiner, de sterke verhalen doofden langzaam uit. Er wilden er een paar (2) naar Maastricht, de meesten dus niet, en uiteindelijk ging niemand. Oude mannen, die vroeg naar bed gingen ;-) .

Zondag, dag 2. We hebben de tent afgebroken, en alle spullen meegenomen naar de start. Ditmaal dus fietsje in de auto, scheelt toch weer 20km. En verstandig als we waren besloten we de 50km te rijden, net als de meeste anderen. Nu dus met Koos, Bas, Mark C en Edwin (en Rudolph en Marcel op gepaste afstand). Langzaam maar zeker werd het steeds meer een jakkerpartij. Het parcours was een stuk eenvoudiger dan op zaterdag, en dat we er nu maar 50 ipv 90 moesten hielp natuurlijk ook mee. Het ging harder en harder, het woord toertocht past niet echt bij ons rijgedrag ;-) . De eerste km's had ik echt pap in de benen, langzaam ging dat beter en jakkerde ik vrolijk met de rest mee.

Na een kleine 55km waren we weer terug, wederom moe maar voldaan. Achteraf gezien had ik de 70 (op een wat lager tempo) vast ook wel gered, maar dan misschien een stuk brakker dan nu. Lekker nageborreld, gezellig gekletst, elkaar prijzend voor de goede benen en doorzettersmentaliteit e.d. Daarmee eindigde een heerlijk weekendje, met een fikse sportieve uitdaging. Wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar, hoe en wat (2×70 of toch niet, vrijdag al heen of zaterdag vroeg, ook in de caravan, of lekker k(r)amperen) zien we volgend jaar wel weer!

Sportograf.de schoot mooie plaatjes, zunige Nederlander dat ik ben bestel ik (denk ik) niet, dus je moet het doen met wat mini-pics:

 913_LAS_00787 913_MW_03183 913_MW_03184 913_MW_03185 913_MW_06667 913_MW_06668 

915_MV_01714 915_TJLS_00540 

915_MW_01738 915_MW_01739
915_MW_01740 915_MW_04707
915_MWLS_00330 915_TJ_00523 
 

Op het moment van schrijven staat het vizier weer enigszins gericht op een hardloopwedstrijdje: zondag is het tijd voor de 6km van de Posbankloop. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan. Ik had me voorgenomen om nog wat klimmen en dalen te oefenen, maar helaas is dat er niet van gekomen. Hopelijk telt het mtb-en ook een beetje! ;-)

Ciao! D
 

Bijbloggen; mtb-wedstrijd, 3000m baan en 5km B2B

Geplaatst op by
2

Zo is het zomervakantie, staat het hardlopen op een laag pitje, train je wel aardig wat op de mtb, maar is het lastig om de motivatie te vinden… het zijn immers allemaal evenementen ergens in de toekomst.

En dan, opeens, is de kalender overvol, heb je in twee weken maar liefst 5 wedstrijden!

Even op een rij:

29-aug: Sevenaerrun 5km
01-sep: Rozendaalse veldloop 5,5km cross
05-sep: 105 minuten mtb-wedstrijd op loeizwaar parcours in Lunteren
08-sep: 3000m baanwedstrijd in Apeldoorn
12-sep: Bridge to Bridge 5km
Inmiddels is het 16 september, en ondanks dit imposante rijtje heb ik nog steeds zin in een wedstrijdje. Ik ben weer gretig, daxc2xb4s een goed teken! Maar even gas terug kan geen kwaad, laat het lichaam maar even herstellen van de inspanning. Aankomend weekend is er de Mergelheuvelland 2-daagse in Limburg, ik doe mee met de 2x70km mtb. Het is dan wel een toertocht, geen wedstrijd, maar toch klinkt dit als een fikse uitdaging. Ook omdat het momenteel elke dag zowat regent en ik een wat drassige bende verwacht.

De Sevenaerrun en Rozendaalse Veldloop heb ik al beschreven. Ik was er best tevreden over, vooral de Rozendaalse Veldloop liep lekker.

Een paar dagen later wachtte de volgende uitdaging, na vele jaren weer eens een mtb-wedstrijd! Ik had wel eens eerder met een wedstrijd van de Bergrace-kalender meegedaan, maar het parcours in Lunteren (rondom de Goudsberg) was gloednieuw en werd direct bestempeld als zwaarste ooit. Nu heb ik de afgelopen maanden, sinds januari eigenlijk, best veel gemountainbiked, toch was ik voor dit avontuur best gespannen.

Met regelmaat kwam er een nieuwsbrief, en telkens werden we gewaarschuwd dat we vooral voorzichtig moesten doen, het parcours moesten verkennen, dat het toch wel xc3xa9rg uitdagend was allemaal… Koos en ik stonden ingeschreven voor de 105 minuten (de middelste van 3 afstanden, er was ook 75xc2xb4 en 150xc2xb4). Tijdens het inrijden zagen we dat er inderdaad erg uitdagende stukken inzaten, en zelfs een drop-off (val in een kuil met mul zand) die net na een draai zat, ik durfde xc2xb4m niet te nemen, en gelukkig velen met mij. Voor de rest gewoon een supergaaf parcours, waar de hartslag bijna continue hoog bleef. Adrenaline gierde door mijn lijf, ik genoot! Tot na een minuut of 10-15 mxc2xb4n ketting overmidden brak :x c2xb4-(

Gelukkig was er een reparatieplek, nabij de finish, dus ik ben daar heen gewandeld. Mxc2xb4n ketting werd gerepareerd en ik besloot toch xc2xb4gewoonxc2xb4 zo hard mogelijk nog wat rondjes te gaan rijden. De eerste doorkomst had ik gemist, dus een klassering kon ik vergeten. Lang verhaal kort: geweldig parcours, en voor mijn gevoel best lekker gereden. Ik werd 50e van de 60. Als ik mxc2xb4n wel geklokte rondetijden zo zie had een plek tussen 40 en 42 erin gezeten, maar helaas… Opvallend dat ik met mtb-en echt achterin meerij, en bij het hardlopen meestal wel bij de eerste 10% zit.

IMG_3471
IMG_3486
IMG_3515
IMG_3597

Mxc2xb4n vrouw maakte vele fotoxc2xb4s, helaas net op het punt waar ik niet naar beneden durfde te fietsen. Je vindt ze hier… *klik*

Een paar dagen later, de benen amper hersteld, was er een 3000m wedstrijd op de baan in Apeldoorn. Gezellig met Chiel meegereden en daar wat andere bekenden getroffen (Rafal, Rutger, Mynko). Snode plannen werden gemaakt, 10:30 werd geroepen! Op basis van m'n resultaat bij de Sevenaerrun vond ik 10:45 al heel knap, dus besloot m'n eigen race te lopen. De start ging best hard, voelde wel OK, maar ik besloot toch wat te temperen omdat ik bang was het niet vol te kunnen houden… Rutger zakte wat terug, ik besloot even achter hem te blijven. Chiel en Mynko liepen er een stukje voor, Rafal verdween al aardig uit beeld. Rutger viel stil, ik dus ook even en weg was m'n snelheid xc3xa9n de aansluiting… Het werd dus een eenzame race, telkens pogend iets te versnellen. Op zich ging dat vrij goed, ik kon Mynko voorbij en nadere Chiel. Die had echter door dat ik al hijgend en briesend in z'n buurt kwam. Al versnellend de laatste ronde afgeraffeld en binnen in een tijd van 10:48 (Chiel 10:47).

De tijd valt me niet tegen, maar de race zo bekijkend had er zeker meer in gezeten. Ach, volgende keer beter dan maar (en dan misschien toch iets gewaagder van start…).

Een paar relatieve rustdagen volgden (waarin ik een fikse schuiver maakte met de mtb. Op een paar flinke schaafwonden na gelukkig geen schade)). Afgelopen zondag stond de Bridge to Bridge op het programma. Ik had het rondje al verkend, vond het best snel, op een vervelend keerpunt nabij de Mandelabrug na. Tijdens de verkenning was het droog, nu regenachtig, dus de kans op uitglijden maakte dat we nog wat voorzichtiger moesten lopen. Op die punten (keerpunt en direct erna een scherpe draai de brug op) was de snelheid ver te zoeken.

2010 09 12_BtoB5Km_0849
2010 09 12_BtoB5Km_0850
B2b 2010 B2b 2010 2

Ik liep op zich een aardige wedstrijd, de start was beheerst en op en na de Mandelabrug kon ik nog aardig vaart houden en versnellen in de laatste km. Toch ontbrak nog de echte power. Sander (ciko) kwam binnen bereik, ook Martijn Mensink liep niet heel ver meer voor me. Misschien ben ik ook deze wedstrijd iets te behoudend gestart, ik moest op het eind te veel goedmaken (wat niet lukte). Als ik de km-tijden bekijk ziet het er wel goed uit. Het parcours was wat langer dan in Zevenaar (4,96 tegenover 5,07 volgens mijn Garmin) en ondanks dat was ik een stukje sneller: 18:46. Ik ben er blij mee, de vorm is sneller dan gedacht weer aardig terug!

Wedstrijd bridge to bridge 5km 12-9-2010, Tempo 
Een lang verhaal, maar mijn dagboekje is in ieder geval weer wat bijgewerkt ;-)

Morgen vertrek ik naar Limburg, waar de volgende (mtb) uitdaging dus wacht. Volgende week nog een enkele rustige training en dan is er op 26 september weer de Posbankloop, waar ik zal starten op de 6km.

Wat een wedstrijden… je zou bijna denken dat je met een topsporter van doen hebt, niet!? ;-)

Ciao, D