Zaterdagochtend, bitter koud (tijdens het inlopen nog ongeveer 8 onder nul!), maar evenwel vol goede moed met Koos op weg naar Dieren/Laag Soeren. De Jutbergloop liep ik als eens eerder, in 2008 om precies te zijn (2e plek!). Toen ook 6km, en cross, daarna werd het een paar jaar een wegwedstrijd en sinds afgelopen zaterdag weer een nieuw parcours: cross!

Het inlopen ging lekker, maar oh, wat een koude lucht om in te ademen! Mijn vingertoppen (goed verborgen in de handschoenen) werden ijskoud, dus ik was blij kort voor de start nog even naar binnen te mogen. Gemoedelijk sfeertje! Een kidsrun, en de start van de 3 en 9 km volgde. Tom Egging meldde zich voor de start van de zes km ook (“niet zo in vorm” jaja ), voor de rest zag ik niet veel snelle lopers, maar eerlijk is eerlijk, soms herken je ze simpelweg niet .

vlr: iemand van Ava, Geert, moi en Koos

De eerste km was enorm hobbelig, keiharde paden met veel sporen… zeer geconcentreerd lopen, denk aan de enkels! Op zich ging dat goed, ik liep op een mooie derde plek. Ik merkte wel dat ik nét iets teveel gaf die eerste paar kilometer. Ik kon echter niet inschatten of het nu zo moeizaam ging door de koude, of dat ik net te hard liep…

Feit was wel dat ik keurig derde liep, maar niet erg ontspannen, al snel snakkend naar een einde… en dan is zelfs een 6 kilometerwedstrijd eindeloos . Degene die achter me liep leek iets dichterbij te komen, maar na een kilometer of 4 (gokje) gaf hij zich gewonnen. Laat ik zeggen, hij zakte nog iets meer in dan ik… Kilometer vijf hadden we tijdens het inlopen al gevoeld, maar dan heerlijk singletrack heuvelaf lopend, in de wedstrijd moesten we er omhoog. Taai, taai en nog eens taai, maar wel een prachtig gebied zeg! En ik wist dat de laatste paar honderd meter lekker heuvelaf zou gaan, dus het was uitrollen richting finish.

Mijn ogen voelden tijdens de race ‘raar’. Door de kou traanden ze wat, en tsja, met min 8 wordt dat vast wat ijzig. Mijn hele gezicht voelde trouwens knap stijf aan, poseren voor Kiekjesdief (die weer leuke sfeerbeelden maakte, thx!) was er zoals vaker niet bij .

Ik dacht dus een mooie derde plaats te scoren, maar bij de prijsuitreiking (een mooie zilveren plak ) bleek dat de nummer twee die ik lang in het zicht had niet gefinisht te zijn! Tweede, in plaats van derde… nog leuker! OK, het was een wat matig bezette wedstrijd, en vooral mijn gevoel dat het eigenlijk niet al te best ging drukten mijn euforie enigszins… toch was het leuk op het podium te mogen! Tom Egging werd knap eerste, het zag er van een afstandje soepel uit.

Wat mij betreft was dit de laatste wedstrijd in de kou! Vandaag dooit het al flink, en de vooruitzichten laten een lekkere stijging van temperatuur zien. Lente, kom er maar in!

Nog een plaatje van de race (en have mercy: kilometer vijf liep echt flink omhoog):

Ik heb er al weer 2 van de 3 op zitten. De Bosloop in Beek, zie voor meer info: [website]

In 2008 liep ik er ook eens, een tijd van 19:21 op de krappe 5km. In m'n logboek schreef ik:

"mwa. Kon niet diep genoeg ademhalen, pas laatste km wat losserxe2x80xa6 jammer, resultaat valt niet tegen. Garmin: 4,86km"

De week erop liep ik een prima 8km in Apeldoorn. Dat was 2008…

Dit jaar had ik bedacht 2 x in Beek te gaan lopen, en dan, als de vorm goed was, op 6 februari de 8km in Apeldoorn (Midwintermarathon).

Vorig weekend (23/1) was het tijd voor Beek nummer 1: en dat viel tegen zeg! De eerste doorkomst (de vijf is 2 rondjes) ging in ongeveer 9:50. Ai, en de benen werden langzaam zwaarder, en ik moest nog eens die lange klim van 350m nemen… ik heb nog heel hard moeten knokken om onder de 20 minuten te blijven. Eindtijd 19:54, achteraf bleek 't goed voor een 3e plek bij de heren 40+ (maar dat zag ik pas 's avonds op de website .

Gisteren was het tijd voor Beek II. Zoals de afgelopen weken gebruikelijk ging ik opnieuw samen met Koos in de vroege ochtend op pad. 't Was bitter koud, de plannen om eens de mtb mee te nemen en na de 5km een rondje Montferland te 'doen' werd weer in de ijskast gezet. Ditmaal was er meer concurrentie in mijn klasse aanwezig, ik zag wat bekenden die in Pannerden net voor of achter me zaten. Dik gekleed ging ik van start, en voelde dat het ademhalen in de kou me wat tegenviel. De benen waren wel beter dan vorige week, maar pas bij de doorkomst zou ik er wat zinnigs over kunnen zeggen…

het werd net als de week ervoor 9:50, en als ik eerlijk ben eerder 9:52 dan net eronder… Weer knokken dus, om [schaam] onder de 20' te komen op een amper vijfje. Mentaal vind ik de Beekse Bosloop erg zwaar. 't Zal vast ook door de belabberde doorkomsttijden komen, als je lekker start en uitzicht hebt op een mooie tijd, dan is het doorbuffelen misschien eenvoudiger… wat blijft is dat je, een stuk vermoeider dan de eerste ronde, nogmaals die lange klim moet nemen.

Ditmaal ging het beter dan vorige week. Ik ging minder stuk, kon redelijk de gang houden, maar fraai werd het nooit… Echt diepgaan hoefde niet, ik voelde dat het iets beter zou worden dan de week ervoor, maar zoals gezegd, geen tijd waar ik tevreden over zou zijn. Ik kwam over de streep in 19:42.

Kiekjesdief en iemand van Geert's club maakten wat foto's zodat dit sombere verhaal iets meer kleur krijgt

Grafiekjes:

En nu? Ik constateer dat de vorm niet al te best is… hardloopmaandtotaal van 100km kan er net mee door, maar dan moet het wel in combinatie zijn met flink wat fietsen… en dat is (door het koude weer) helaas niet het geval. Heel af en toe zit ik op de Tacx, maar veel meer dan dat is het momenteel niet. Slechts xc3xa9xc3xa9nmaal zat ik op de mtb in januari. Komende week wordt het zachter, dus… tijd om fietskm's te maken!!

En Apeldoorn laat ik dit jaar maar schieten, ik straf mezelf een beetje en plak er nog maar een goeie mentale training in Beek achteraan .

Zo eufoor als ik vorige week was (want, de progressie t.o.v. de week ervoor was groot), zo hooggespannen was mijn verwachting…

De laatste race van de dijkencross(.nl) stond op het program. Dat ik de avond ervoor een late dienst had deerde me niet, en dat de nacht brak was ook niet, de dip komt toch vaak pas een dag later?

Wel maakte ik me wat zorgen… halverwege de week liep ik voor het eerst weer een 15×200 training, en wat ging dat lekker! Supersoepel, zou ik dan echt in vorm raken? Het goede gevoel was van korte duur, want zaterdag, de dag voor Pannerden, liep m'n loslooprondje met 5 versnellingen een stuk stroever.

En vandaag was het dus zover, Pfannerden, the final! Zou ik weer een 3e plek bij de oude mannen kunnen scoren, en onder de 20 minuten kunnen lopen?

Ik had besloten m'n concurrenten wat meer in het zicht te houden, iets feller te starten. Dat lukte, een goeie eerste km volgde (3:42/km). Tijdens de 2e km merkte ik dat het wat stroever ging, maar lekker doorbuffelen toch maar. Veel alleen gelopen, zoals me vaker overkomt in Pannerden, zeker als het flink waait.

dat was de eerste km…

en dit kort voor de finish…

Op de dijk, na een ruime 2,5 km begon de eenzame strijd. Ik had een concurrente van Manon achter me, ze liep prima en klampte telkens aan. Toch was ik wat bevreesd, dat als ik zou blijven hazen, Manon not amused zou zijn en ik de lauwe choco na afloop kon shaken… Deze dame, 17 pas!, afgeschud en eenzaam verder gestreden… En wat is die dijk dan lang! De laatste anderhalve km hadden we de wind schuin tegen, en de km-tjden liepen op. Ik werd niet ingehaald, maar de power die ik vorige week voelde bleef helaas uit. Ik moest dus lijdzaam toezien hoe Scanu net buiten bereik bleef, en de triatleet die ik vorige week op de meet klopte, helemaal (Elbers, die werd wel 3e 39+-er).

Eindtijd 20:28, en dat over een stuk van ditmaal 5,24km (inclusief afsnijden van de hoek in de 1e km). Matig tevreden was ik ermee, niet zozeer qua tijd, maar ik had gehoopt dat de progressie zou doorzetten.

Pannerden was leuk in ieder geval, volgend jaar weer! En het doel is al duidelijk (want het nieuwe rondje blijkt een blijvertje): 3 maal onder de 20 minuten lopen!

Nog wat facts en futu's:

Und jetzt? Een weekje wedstrijdrust. Tijd om de fiets (mtb) weer eens te pakken en het vizier langzaam wat te richten op de Run-Bike-Run van TVA op Papendal. Die is op 13 maart, en dat is alweer sneller dan gedacht. Het fietsen heeft door de prut een hele tijd op een laag pitje gestaan, dus tijd voor actie! En in de tussentijd ook ruimte voor lekker korte wedstrijdjes… 2 keer naar Beek (23+30 jan.) en dan 6 feb. nogmaals, of toch de wat grotere wedtrijd in Apeldoorn, de 8km? Ik denk dat het Apeldoorn gaat worden…

Plannen zat!

Ciao, D

Het bloggen mag dan op een laag pitje staan, na de Loenermarktrail (die erg moeizaam ging) heb ik me in stilte voorbereid op de 7^^. Iets minder mtb-en, iets meer hardlopen, ik hoopte zo toch weer op het niveau van 1 uur op de 15 terecht te komen.

Diect na de Loenermarktrail onderging ik, vrijwillig , een kleine operatie. Een verplichte rustweek volgde, en in plaats van heerlijk uitgerust zat ik opeens met een vermoeid lijf en een flink hogere rusthartslag. Voor mij niet geheel verklaarbaar, maar het stond het xc3xa8cht lekkere trainen in de weg. Souplesse intervallen horen met redelijk gemak te gaan, en is geen harktraining…

De tijd begon te dringen, maar gelukkig verbeterde de vorm langzaam maar zeker. Trainde ik in de zomer vrijwel alleen 200's en 400's, nu kwamen ook de 1000-jes weer aan bod. Heuveltraining, toch niet onhandig voor zo'n wedstrijd, schoot er weer bij in, de toegenomen omvang was evenwel al goed genoeg voelbaar.

Zondag 21/11 was het dus zover. Voor de 9e keer de 7^^. Twee keer op rij liep ik onder het uur, zou het dit jaar weer gaan lukken? Realistisch gezien niet, te weinig getraind afgelopen zomer, en daarbij de wat verhoogde rusthartslag en gevoel niet goed genoeg in vorm te zijn… Toch wilde ik er voor gaan, knokkken voor het gemiddelde van 3:59…

Ik liep weer mee met ons bedrijfsteam en kon bij een collega vlakbij NS en start omkleden. Prima geregeld, na afloop een warme douche, soep, broodje… ik heb het wel eens slechter meegemaakt .

Ik stond keurig op m'n plek in het blauwe vak, niet geheel voorin, maar daar had ik ook niets te zoeken, maar wel ruimte genoeg vanaf de start. Geen moment het idee gehad opgesloten te zitten, toch een voordeel als je net wat sneller bent dan de meute.

Al snel merkte ik dat het flink werken was voor 15km/u. De doorkomst na 5km was 20:18. Ik vreesde al lang dat < 60 er waarschijnlijk niet in zou zitten, rekende eerder (door matige voorbereiding) dat de laatste km's moeizaam zouden worden. Evenwel flink doorgeknokt en de doorkomst bij tien kilometer ging in 40:38 (20:20 voor de 2e 5km).

Kilometer 11 is weer erg lastig, vermoeidheid slaat toe, de voeten gaan zeer doen… maar je weet dat het daarna redelijk vlak is, of zelfs wat afloopt. Knokken, maar weten dat onder het uur niet lukt, ik verzon een nieuw doel: 1:00, en niet de veel lelijker klinkende 1:01. Echt stukgaan was er niet bij, ik kon de 3e vijf kilometer nog wat aanzetten en met een 20:01 kwam ik over de streep in een eindtijd van 1:00:39.

Voor het eerst in de geschiedenis heb ik geen 1 foto (aktiefoto) waar ik herkenbaar opsta. Hoe raar kan het zijn, continue in de verte, amper herkenbaar… ach, die lijdensfoto's kennen we inmiddels wel zul je zeggen, toch vind ik het jammer . voorbeeldje:

Gezien de voorbereiding aardig 't maximaal haalbare, dat voelde ik tijdens de wedstrijd ook wel aan de benen (kramperig). Ik was er al snel tevreden mee. Ik was weer de snelste van ons bedrijfsteam, ook altijd leuk.

Al snel na de finish kreeg een goed voornemen vorm: volgend jaar beter voorbereid aan de start, en de 7^^ als piekdoel in de agenda zetten! Het blijft een mooie wedstrijd, en onder het uur klinkt zoveel mooier dan 60+, dus… ik weet wat me te doen staat, einde zomer van 2011 .

De greetz, weer bij Maxim, kwam enigszins traag op gang (er ontbreken tegenwoordig nogal wat party-animals) maar werd steeds beter. Met de laatste trein keerden we huiswaarts, ook deze editie van de #7HVL was weer zeer geslaagd!

En nu? rustig herstellen (terwijl ik dit typ heb ik mega-spierpijn in de bovenbenen), lekker naar de zon (maar wel lekker 200's en 400's doen, is het plan) en dan op sinterklaasdag de Montferlandrun!! Stiekem droom ik er van daar wel onder het uur te duiken…

Dream on! en ciao,

D

AV'34 organiseerde afgelopen zaterdag de Loenermarktrail. Een lekker wedstrijdje, net niet officieel gemeten, althans, wel uit de losse pols gemeten, en te kort danwel te lang bevonden. Op zich prima, als je dat van tevoren weet. Tel daarbij een ietwat pittig parcours, met veel bospaden en taaie vals platten dan weet je vooraf dat een xc3xa8chte tijd niet van belang is.

Ik ging er dus heen met het voornemen lekker te lopen, misschien zelfs wat genieten van de mooie omgeving (prachtig zanderig stuk route van de mtb-rheden-route) en er gewoon een goeie lange tempotraining (wel maximaal) als voorbereiding op de Zevenheuvelenloop van te maken. De laatste tijd train ik voornamelijk 200-jes (15x) en sinds kort ook weer de 400-jes (10x). Weinig echt duurwerk dus, dus door deze wedstrijd zou ik iets beter kunnen inschatten hoe de vlag erbij hangt, dacht ik…

Ruim op tijd arriveerde ik in Loenen. Alle tijd om lekker in te lopen, de voorbereiding was prima. Wel een beetje warm, maar heerlijk toch, begin oktober zulk lekker weer? Terugkijkend weet ik eigenlijk niet zo goed wat ik er van moet vinden. In mijn buurt liep een bekende man (George, die ik bij de Dijkencross afgelopen winter passeerde) en de eerste dame (die ik op koninginnedag in Huissen passeerde), dus de eerste km's probeerde ik met hen mee te lopen. Het ging moeizaam, erg moeizaam en al snel moest ik ze laten gaan. De km-tijden liepen razendsnel op, voor ik het wist zat ik km's van (ruim) boven de 4:00 te draaien, maar is het dan door het parcours, de warmte, of was het gewoon knudde?

Geen idee, maar ongeveer halverwege overwoog ik om het tempo te laten zakken. Het ging gewoon taai, voelde als heel zwaar en ik merkte dat ik voor die bedroevende snelheid heel diep moest gaan. Toch heb ik het tempo redelijk kunnen houden, en dichterbij de finish werd ik (relatief dan hxc3xa8! steeds vrolijker want de lijdensweg zou weldra eindigen…

Het parcours was volgens mijn Garmin slechts 9,9km (sporttracks 9,95) dus dat was weer een meevaller t.o.v. de beloofde 10,18 o.i.d. Het kan ook door het bladerdek komen, de 305 is onder de bomen niet de meest betrouwbare kameraad

Uitslagen: http://av34.nl/2007/uitslagen/loenen090910.htm

Foto's: http://www.av34foto.nl/thumbnails.php?album=609

Grafisch:

Lijden, al na een paar km:

Samenvattend: prut! niet genoten van de omgeving, moeizaam gelopen, erg ontevreden tijdens en na afloop.

Een dag later heb ik lekker gemountainbiked in Oosterbeek en omgeving, en zowaar… de gevreesde lege benen bleven uit en aan het eind van die tocht (54 km inclusief in en uitfietsen) liep het weer erg lekker. Ik heb gelukkig dus weinig geleden van de Loenermarktrail, dus ik probeer 'm maar te parkeren in de categorie "niet mijn dag".

Vanaf vandaag (13e) heb ik een hele week geplande sportrust, het lichaam kan dan weer eens helemaal herstellen van de inspanning van de afgelopen tijd. Vanaf 20/10 hoop ik dan weer lekker aan de bak te kunnen…

Ciao! D

site: http://www.atagposbankloop.nl/

Zondag brak net voor de start van de 6km de zon door. Daarvoor was het nog frisjes, maar wel ideaal loopweer. Ik stond lekker vooraan, zag Manon die onder de 24' wilde lopen, en ik had in mijn hoofd m'n tijd van twee jaar geleden (23:39) dus… let's follow!

De eerste km ging niet slecht, toch kon ik toen ik wat meer km's maakte wat vlotter starten. Er was al een aardig gat met Manon, en ook Sander, die ook wel weer eens wil kloppen zat ver voor me. Km twee loopt al wat op, en km drie is helemaal vals… het was al zwoegen, en de Muur moest nog komen.

Eric, aka Kiekie, stond gelukkig nog redelijk onderaan de Muur, ik zag er nog niet gebroken uit…

Ik liep langzaam in op Manon (en in de verte Sander), ging wel wat moeizaam omhoog, maar was ook niet echt stuk toen ik bovenkwam. Heuvelaf gaat de laatste tijd (paar jaar?) beter dan vroeger… ik durf bijna te stellen dat het door de lekkere LunaRacers komt, maar weet het niet zeker.

Doorjakkerend naar de finish kon ik Manon bijhalen! Kort voor haar liep, meende ik, de 2e dame. Ik spoorde Manon aan me te volgen, wilde dat ze achter me ging lopen… We gingen sneller en sneller, passeerden deze dame en pffff, ik zat aan m'n max. en sprintster Manon ging me net voorbij. Finish in een keurige 23:39. WTF!? Da's precies even hard als twee jaar geleden! Ik loop momenteel minder km's dan toen (wel flink wat mtb-km's, dat wel) en ben natuurlijk 40-er geworden… kortom: blij met deze tijd!

Echt machtig voelde het niet, ik hoop dat gevoel binnenkort weer eens te ervaren.

Na mij liep zowel m'n zoontje als mijn vrouw. Tom liep de (ongeveer?) 500 meter in 1:57, ik vind het maar verrekte hard! Top tien, er zaten nog genoeg iets snelleren voor hem…

Vrouwlief liep de 15km, ditmaals eens niet vrolijk babbelend (ze vond iedereen onderweg zo serieus; duh!) en keurig netjes binnenkomend in een nettotijd van 1:16! Mooi op koers voor de start van haar 1e Marathon-droom (26-3-'11, Drents Friese Wold).

Ik haalde mijn fiets op, en zag daar op de grond een Garmin 205 liggen… meenemen en later maar eens melden bij de organisatie! Lange tijd later een very excited Manon die haar apparaat bleek te zijn verloren… it's a funny and small world!

En na afloop, zoals inmiddels een fijne traditie betaamt… borrelen bij het Pintje. Er is daar maar 1 verbeterpunt: bomen kappen zodat we er lekker in de zon kunnen zitten (binnen wordt – kuch – smerig gerookt. Wat foto's van de Greetz (en de wedstrijd) door Bob (met nieuwe cam -> http://picasaweb.google.com/chielhome/2010_Posbankloop?feat=directlink#

't Was een mooi dagje!

Next goal: 110km mountainbiken in de Achterhoek! zie: http://www.depaaschberg.nl/html/atb-marathon.html

Waar ben ik nu weer aan begonnen?

Ciao, D